Dziś 62 rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego – obchodzona bardzo hucznie i wystawnie a ja pamiętam inne...

te obchodzone 20 lat temu, gdy jako młodziutka harcerka śpiewałam powstańcze piosenki i recytowałam wiersze, zaczytywałam się wspomnieniami z tamtych dni moich rówieśników - byli moimi Bohaterami, z przyjemnością uczyłam się samarytanki, podstaw łączności i obsługi radiostacji

15 lat temu – były już inne a może i ja już starsza i więcej rozumiejąca? Do końca życia w mej pamięci pozostanie moment poznania Anny Zawadzkiej – siostry „Zośki”, – jeśli czytaliście „ Kamienie na szaniec” wiecie, o kim mówię – to pod jej wpływem „odtworzyłyśmy” tradycje „Koniczynek”, czyli harcerstwa żeńskiego w naszym hufcu

dziś dzwoniłam do mojej córki – jest na obozie harcerskim i spytałam jak oni uczcili te ważną w historii harcerstwa rocznicę  - uczcili po „naszemu” – apelem, „ lekcją historii” i wieczornicą

a ja wyciągnęłam moje pudełko z pamiątkami i patrzę na wszystkie relacje z Warszawy i tylko czasem gdzieś w sercu zakuje, że nawet w takim dniu popadamy w skrajności i ciągle słyszy się o bohaterskich żołnierzach AK a zapomina o  „dzieciach” w harcerskich mundurach

ech starzeje się i robię sentymentalna

a Wy  zatrzymujecie się czasem by wspomnieć  bezimiennych, którzy zapisali piękne karty w naszej historii?

Dziś 62 rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego

A cóż tu wspominać.
My jako naród jesteśmy tylko gotowi do jednorazowych zrywów i powstań.
Giną niepotrzebnie ludzie, a efekty są nikłe lub ich nie ma.
Za to pracować uczciwie , budować kraj... Tak to potrafimy, ale za jego granicami.

W przyszłość warto patrzeć, nie żyć przeszłością. Może i ona chlubna i bohaterska,
ale co z tego. Co to da? Poprawi coś. Moze nie mam racji. Jednak takie jest moje zdanie.

przecież mówiłam że jestem sentymentalna  

Sentymentalny jestem również.  

Lubie wspominać z rozrzewnieniem wiele miłych wydarzeń z mojego życia.

Pierwszy pocałunek... ops: pierwszy raz  ops:  

Jednak żadnego wydarzenia z naszej historii nie darzę sentymentem    

No, ale to sprawa indywidualna.  

Oczywiscie pogdybac to sobie mozna, jak dla mnie jednak faktem jest ze za duzo juz tej historii, rozgrzebujemy ciągle i z namietnością te same fakty z przeszlości zamiast zająć sie tym co jest dzis i co moze byc jutro.

Ja mysle ze to raczej oddanie holdu a nie nie rozgrzebywanie. Ludzie w pogoni za pieniadzem, w swoim hedonistycznym podejsciu zapomnieli chyba co to honor i patriotyzm. Mozecie mnie wyzwac od Wszechoplakow, ale takie jest moje zdanie. Zapytajcie Amerykanina, Anglika o historie ich kraju. Oni ja znaja i szanuja. A to co dzieje sie obecnie w naszym panstwie to tylko i wylacznie wina poprzedniej epoki, nie przodkow walczacych o niepodleglosc i wolnosc Polski.
Pozdro.

Tia, nasza historia pełna jest doniosłych rocznic, marszów i apeli ale czy aby na pewno mamy za co byc wdzięczni przodkom ? Ok, od stuleci walczyli bohatersko, gineli nawet w obronie ojczyzny, ale co z tego dzis mamy ? Od dzisiecioleci biede, korupcje, bezrobocie, brak perspektyw, masową emigrację, triumf glupoty w postaci Leppera, giertycha i im podobnych u wladzy.

Bo "glupcy" walcza i gina za ojczyzne, a "madrzy" stoja z boku by gdy tylko Ci glupi ja odzyskaja i zgina, rozkrasc ja dla siebie.

a Ty do których się zaliczasz Fenris?

Gadka szmatka, moge powiedziec jedno, a wiem ze rownie dobrze jakby przyszlo co do czego to moglbym zrobic drugie... na dzien dzisiejszy nie potrafie sie okreslic, choc nazwac sie patriota to brzmi dumnie to nie wiem czy starczylo by mi odwagi jakby przyszlo stanac na lini frontu ....

PS Pozdrów Przyjaciela  

Axla? Ok, merda ogonem i sie cieszy